Αποσπάσματα Ερωτικού λόγου

Αποσπάσματα Ερωτικού λόγου

Posted in Sexology

Επέρασαν οκτώ μήνες αφ’ ότου υπανδρεύθην και είμαι ακόμη ερωτευμένος με την γυναίκα μου, ενώ ο κυριώτερος λόγος δια τον οποίον την επήρα ήτο, ότι δεν μου ήρεσκε διόλου η κατάστασις ερωτευμένου. Δεν πιστεύω να υπάρχει άλλη αρρώστια τόσον βασανιστική. Ούτε όρεξιν είχα, ούτε ύπνον, ούτε διάθεσιν να εργασθώ ή να διασκεδάσω. Εκτός της Χριστίνας, όλα τα άλλα τα εύρισκα άνοστα, ανάλατα, ανούσια και πληκτικά.

Εμ. Ροΐδης, Ψυχολογία Συριανού Συζύγου

 

 

Με φοβόταν όπως πολλοί άντρες φοβούνται τις γυναίκες: επειδή οι ερωμένες τους ή οι σύζυγοί τους τούς καταλαβαίνουν. Μερικοί άντρες δεν ενηλικιώνονται ποτέ: εύχονται οι γυναίκες τους να τους καταλάβουν, και γι’ αυτόν το λόγο τους λένε όλα τους τα μυστικά. Κι ύστερα, όταν έχουν γίνει πλήρως κατανοητοί, μισούν τις γυναίκες τους ακριβώς επειδή τους καταλαβαίνουν. Φοβόταν ότι υπήρχε περίπτωση να με αγαπούσε απόλυτα. Για τον Γουσταύο, μ’ έναν τρόπο που δεν τον συλλάμβανε απόλυτα, αντιπροσώπευα τη ζωή και ότι η απόρριψή του ήταν ακόμα πιο βίαιη απέναντί μου επειδή του προκαλούσε την πιο βαθιά ντροπή. Έλεγε ότι υπήρχαν τρεις προϋποθέσεις για την ευτυχία – ηλιθιότητα, εγωισμός και καλή υγεία- και ήταν σίγουρος ότι διέθετε μόνο το δεύτερο. Πίστευε ότι η ευτυχία ήταν ανέφικτη, αυτό του έδινε μια παράξενη παρηγοριά… Κολάκευε τη ματαιοδοξία του να σκέφτεται τον εαυτό του ερωτευμένο μαζί του: επίσης του έδινε, πιστεύω, ανομολόγητη ηδονή να λαχταράει διαρκώς τη σάρκα μου κι όμως να απαγορεύει στον εαυτό του να την έχει: η στέρηση ήταν εξίσου ερεθιστική γι’ αυτόν με την ικανοποίηση. Έλεγε ότι είμαι γυναίκα στη σάρκα αλλά άντρας στο πνεύμα. Αυτή η θεωρία τον βόλευε: όσο λιγότερο γυναίκα με θεωρούσε, τόσο λιγότερο εραστής χρειαζόταν να είναι ο ίδιος.

Τζούλιαν Μπαρνς, «Ο παπαγάλος του Φλωμπέρ»

 

 

Είμαστε αλάθητοι στην επιλογή του εραστή μας, ιδιαίτερα όταν αξιώνουμε το λάθος πρόσωπο. Υπάρχει ένα ένστικτο, μαγνήτης ή αερικό, που γυρεύει το αταίριαστο. Βέβαια, το λάθος πρόσωπο είναι και σε κάτι σωστό: στο να μας τιμωρεί, να μας φοβερίζει ή να μας ταπεινώνει, να μας απογοητεύει, να μας τσακίζει στην κυριολεξία ή, το χειρότερο απ’ όλα, να μας δίνει την εντύπωση ότι όχι μόνο δεν είναι ακατάλληλο, αλλά αντίθετα είναι σχεδόν το σωστό, κρατώντας μας έτσι αιχμάλωτους στη φυλακή του έρωτα. Δεν μπορεί  οποιοσδήποτε να το κάνει αυτό.

Χανίφ Κιουρέισι